Ty51
Szablon:Infobox Railway Locomotive
Ty51 – polska seria ciężkich, czterosiowych parowozów taborowych, budowanych w latach 1951–1954 w Fabryce Lokomotyw w Nowej Hucie. Konstrukcja oparta była na amerykańskich projektach lokomotyw serii Precision Standard, jednak z licznymi modyfikacjami dostosowującymi maszynę do warunków eksploatacyjnych Polskich Kolei Państwowych (PKP).
Historia i konstrukcja
Projekt lokomotywy Ty51 powstał w okresie powojennej odbudowy transportu kolejowego w Polsce. Ze względu na ogromne zapotrzebowanie na maszyny o dużej mocy do transportu węgla i rudy żelaza, zdecydowano się na adaptację sprawdzonych rozwiązań amerykańskich.
Głównym celem konstrukcyjnym było stworzenie maszyny o wysokiej sile uciągu, która jednocześnie nie przekraczała dopuszczalnych nacisków na oś na ówczesnych liniach kolejowych. W tym celu zastosowano układ osi 1-4-1, co pozwalało na stabilną jazdę przy prędkościach do 100 km/h, zachowując przy tym ogromną moc dyspozycyjną.
Specyfikacja techniczna
- Kocioł: Nowoczesny kocioł o dużej powierzchni ogrzewania, zasilany węglem kamiennym.
- Napęd: Maszyna dwucylindrowa z rozgrzewaczem pary, co znacząco zwiększyło sprawność cieplną.
- Kola: Duże koła napędne zapewniały optymalną trakcję na długich podjazdach.
Eksploatacja
Lokomotywy serii Ty51 stały się podstawą transportu ciężkiego na głównych liniach PKP w latach 50. i 60. XX wieku. Były cenione za niezawodność i ogromną moc, choć ich obsługa była uciążliwa dla brygad parowozowych ze względu na wielkość maszyn i wymagania dotyczące konserwacji.
Z czasem zostały zastąpione przez lokomotywy spalinowe i elektryczne (głównie serie SM i ST), co doprowadziło do ich stopniowego wycofywania z regularnej służby pod koniec lat 70.
Zachowane egzemplarze
Obecnie większość maszyn serii Ty51 została zezłomowana, jednak kilka sztuk przetrwało w muzeach kolejniczych w całej Polsce (m.in. w Warszawie i Chabielu), gdzie służą jako eksponaty przypominające o erze pary w polskim transporcie.