Lokomotywa spalinowa

Z Kolejopedia
Wersja z dnia 20:41, 10 kwi 2026 autorstwa Kolejosz (dyskusja | edycje) (Utworzono nową stronę "{{Formatowanie|Artykuł}} thumb|800px|Lokomotywa spalinowa serii ST44 (tzw. "Gagarin") – jeden z najpopularniejszych ciężkich spalinowozów towarowych w Polsce. '''Lokomotywa spalinowa''' (spalinowóz) – pojazd szynowy z własnym napędem, w którym pierwotnym źródłem energii jest silnik spalinowy (zazwyczaj Diesla). Lokomotywy te nie wymagają zewnętrznego zasilania (sieci trakcyjnej), co cz…")
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania

Chcesz coś naprawić w tym artykule? Coś jest nie tak? Napisz na kontakt@kolejopedia.pl!


Lokomotywa spalinowa serii ST44 (tzw. "Gagarin") – jeden z najpopularniejszych ciężkich spalinowozów towarowych w Polsce.

Lokomotywa spalinowa (spalinowóz) – pojazd szynowy z własnym napędem, w którym pierwotnym źródłem energii jest silnik spalinowy (zazwyczaj Diesla). Lokomotywy te nie wymagają zewnętrznego zasilania (sieci trakcyjnej), co czyni je niezastąpionymi na liniach niezelektryfikowanych oraz w pracach manewrowych.

W polskim systemie oznaczeń lokomotywy te opisuje się literą S (np. SM – spalinowa manewrowa, ST – spalinowa towarowa, SP – spalinowa pasażerska).

Historia i rozwój

Początki trakcji spalinowej sięgają przełomu XIX i XX wieku, jednak prawdziwy przełom nastąpił po II wojnie światowej.

Zmierzch pary

Lokomotywy spalinowe zaczęły masowo zastępować parowozy ze względu na znacznie wyższą sprawność energetyczną, łatwiejszą obsługę (brak konieczności czyszczenia kotła i uzupełniania wody co kilkadziesiąt kilometrów) oraz natychmiastową gotowość do pracy.

Polska droga do spalinowozów

W Polsce dynamiczny rozwój trakcji spalinowej nastąpił w latach 60. i 70. XX wieku. Polskie zakłady, takie jak Fablok w Chrzanowie czy HCP, stworzyły konstrukcje, które do dziś są podstawą ruchu na bocznicach (np. kultowa SM42).

Budowa i rodzaje przekładni

Najważniejszym elementem lokomotywy spalinowej (poza silnikiem) jest przekładnia, która pozwala na przeniesienie mocy na koła. Ze względu na charakterystykę silnika Diesla, nie może on być połączony z kołami bezpośrednio.

Rodzaje przekładni:

  • Przekładnia mechaniczna – stosowana głównie w lekkich lokomotywach i drezynach. Działa podobnie jak w samochodzie ciężarowym.
  • Przekładnia hydrauliczna – wykorzystuje energię kinetyczną oleju. Popularna w mniejszych lokomotywach manewrowych i szynobusach.
  • Przekładnia elektryczna – najpopularniejsza w ciężkich lokomotywach. Silnik Diesla napędza prądnicę, która wytwarza prąd dla silników elektrycznych umieszczonych przy osiach kół. To rozwiązanie cechuje się ogromną siłą pociągową przy ruszaniu.

Klasyfikacja według przeznaczenia

W kolejnictwie lokomotywy spalinowe dzielimy na trzy główne grupy:

  1. Manewrowe (np. SM42, SM48): Przeznaczone do pracy na stacjach, formowania składów i obsługi bocznic przemysłowych. Mają zazwyczaj kabinę umieszczoną centralnie, co zapewnia dobrą widoczność w obu kierunkach.
  2. Liniowe towarowe (np. ST44, ST43): Ciężkie maszyny o dużej mocy, zdolne do prowadzenia składów o masie przekraczającej 2000 ton.
  3. Pasażerskie (np. SU45, SU46): Wyposażone dodatkowo w instalację do ogrzewania wagonów pasażerskich.

Zalety i znaczenie strategiczne

Lokomotywy spalinowe stanowią kręgosłup transportu w sytuacjach awaryjnych oraz na liniach o mniejszym natężeniu ruchu, gdzie elektryfikacja jest nieopłacalna. Są kluczowe dla wojska (niezależność od sieci energetycznej) oraz dla przemysłu ciężkiego (obsługa kopalń, hut i portów).

Zobacz też

Bibliografia

  • Pokropiński B., Lekkie lokomotywy spalinowe PKP, Warszawa 2003.
  • Terczyński P., Atlas lokomotyw 2024, Poznań 2024.
  • Wincierz K., Napędy i sterowanie lokomotyw spalinowych, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności.